لبنانی

لبنانی. [ ل ُ نی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به لبنان.

منسوب به لبنان

💡 امین معلوف زاده ۲۵ فوریه ۱۹۴۹ در بیروت، نویسنده لبنانی است. زبان مادری وی عربی است، اما به زبان فرانسه می‌نویسد و آثارش به زبان‌های بسیار ترجمه شده‌است. وی در ۱۹۹۳ جایزه گنکور را برای رمان صخره تانیوس دریافت کرد.

💡 انیس نَوفَل (۱۸۵۴–۱۸۷۳) (انیس بن عبدالله بن جرجیس نوفل) شاعر لبنانی بود که در بیست‌سالگی درگذشت. دیوان شعری از او به جای مانده است.

💡 آقازمانی در سال ۱۳۵۴ بار دیگر به لبنان رفت و مدتی در اردوگاه‌های فلسطینی به آموزش و فعالیت نظامی مشغول شد. او که هیچگاه فکر نمی‌کرد بتواند بزودی و با سرنگونی حکومت پهلوی به ایران بازگردد، در همین سال با زنی لبنانی ازدواج کرد. وی از این زن صاحب ۲ فرزند شد. او از همسر ایرانی خود نیز ۶ فرزند دارد.

💡 ابراهیم حاقِلانی (۱۶۰۵-۱۶۶۴م) فیلسوف، زبان‌شناس و دانشمند لبنانی مارونی بود. در پیزا و رم، زبان عربی و سریانی آموخت. در ۱۶۴۶ استاد دانشکده فرانسه در پاریس منصوب شد. در ۱۶۵۲ به رم بازگشت و به ترجمهٔ عربی انجیل پرداخت و آن را در سال ۱۶۷۱ چاپ کرد.

💡 ایرانیانی همچون محمدعلی جمال‌زاده، امیرمسعود برومند، محمود حسابی،علی‌اکبر صالحی دانش‌آموخته در لبنان بوده‌اند. بسیاری از ناشران لبنانی در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران شرکت می‌کنند.

💡 دولت ایران در سال ۱۳۸۴ و در اعتراض به محتوای سلسله گزارش‌های الجزیره از مناطق عرب‌نشین خوزستان، دفتر این شبکه را در تهران تعطیل و عباس ناصر خبرنگار لبنانی آن را از ایران اخراج کرد اما در تیرماه ۱۳۸۵ فعالیت دفتر الجزیره در تهران از سر گرفته شد.