صیقل گر

صیقل گر. [ ص َ / ص ِ ق َ گ َ ] ( ص مرکب ) صیقل کار. صیقل. جلادهنده. زداینده آهن و آینه و جز آن.

۱. = صیقلی
۲. [مجاز] روشن کننده.

( صفت ) آن که صیقل کند آن که شمشیر و آیینه و جز آن ها را بزداید.

💡 آن دیدهٔ روشنان ابداع صیقل گر زنگ لوح انواع

💡 تا زداید زنگ غم ز آیینه دلها چمن موجها هر سوی صیقل، آبها صیقل گر است

💡 اگر صیقل گر لطفت نباشد چه خواهم کرد با این رو سیاهی

💡 جهان جمله فرش خیال است امّا ز صیقل گر آیینه غافل نماند