صبحگاهان

صبحگاهان. [ ص ُ ]( اِ مرکب، ق مرکب ) بامدادن. هنگام صبح:
نهاد آن مهد را بر دوش شاهان
به مشهد برد وقت صبحگاهان.نظامی.

در هنگام صبح.

( اسم ) بامدادان صبحگاه هنگام صبح.

💡 نه شهم ولی چو شاهان بمصاف کینه خواهان ز دعای صبحگاهان حشم و سپاه دارم

💡 شما صبحگاهان بر اطراف دشت که تا من بیایم نمائید گشت

💡 چه گویم قصّه، وقت صبحگاهان بزاری کشته شد شاه سپاهان

💡 گر حالت صفایی پرسی به بیت احزان چون شمع صبحگاهان سرگرم جان گدازی است

💡 در حریم قدس اما صبحگاهان کرده‌ام از لب روح القدس وام این دعای مستجاب

💡 پاکان به نیاز صبحگاهان آمرزشم از خدای خواهان