لغت نامه دهخدا
عالی رتبه. [ رُ ب َ / ب ِ ] ( ص مرکب ) عالی مرتبت. آنکه را مقام بالا و برتر باشد.
عالی رتبه. [ رُ ب َ / ب ِ ] ( ص مرکب ) عالی مرتبت. آنکه را مقام بالا و برتر باشد.
دارای مقام و رتبۀ بلند، عالی مرتبه.
( صفت ) کسی که دارای مقام و مرتبه ای بلند باشد فرماندهان عالی رتبه.
💡 میر عالی رتبه آن مهر سپهر عز و جان در دری قیمت آن دریا دل والاگهر
💡 وزیر تورم منفی را در خلال دادهها به عنوان عاملی مفید برای کاهش برخی مزایا اعلام کرد. آثار منفی ایجاد شده به خاطر تورم منفی توسط این عضو دولت بیان نشد. در دوران مدرن این نمونه قابل توجهی است که تورم منفی توسط یک وزیر عالی رتبه مالی ذکر میشود بدون آنکه به چگونگی یا لزوم پیشگیری از آن اشاره شود.
💡 حکیمان عارفان اقطاب عالی رتبه را بینم که هریک را مزاراستی مقام استی مکانستی
💡 چه عالی رتبه شد دیر مغان کز نام او مستی اگر یک پایه بالا جست بر نام مسیحا شد