راوقی

بی دُرد، بی غش، زلال.

💡 می جوان که به پیمانه تو می ریزم ز راوقی است که جام و سبو گداخت مرا

💡 دولتش باقی و نعمت به فزون راوقی بر کف و معشوق به بر

💡 ده ز فضلت رونقی این کرد را کن ز لطفت راوقی این درد را

💡 خوشا بوقت سحر بر سماع بلبل شب خیز شراب راوقی از دست لعبتان رواقی

💡 ز عکس خون دلم دان که هر شبی ز شفق سپهر بی شفقت راوقی است خون پالا

💡 آفتاب راوقی را در هلال افکنده اند واتش تشویر در آب زلال افکنده اند