حاشا و کلا

حاشا و کلا. [ وَک َل ْ لا ] ( ع صوت مرکب ) ابداً. بهیچوجه:
کلاه رفعت و تاج سلیمان
بهر کل کی رسد حاشا و کلا.مولوی.|| منزهم از این کار یا فکر.

به هیچ وجه، ابداًًًًٍٍ، هرگز.

بهیچوجه

💡 مدخلی باشد که داده باز بستاند عطا حق به ما حاشا و کلا گر عطا زین سان دهد

💡 قالوا تسلی، حاشا و کلا قلبی مقیم، وسط الوفء

💡 قالو تسلی، حاشا و کلا عشق تجلی من ذی‌الجلال