بلاده. [ ب َ دَ / دِ / ب ِ دَ / دِ ] ( ص ) بدکار و فاسق. ( برهان ) ( آنندراج ). فاسدکار. ( لغت نامه اسدی ) ( صحاح الفرس ) ( شرفنامه منیری ):
هر آن کریم که فرزند او بلاده بود
شگفت باشد کو از گناه ساده بود.رودکی.|| فاحشه. روسپی. ( فرهنگ فارسی معین ). قحبه. جنده. لاده. فاحشه. بدکاره. بلایه. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || مفسد. مفتن. ( برهان ). مفسد و نابکار. ( اوبهی ). || گمراه. ( فرهنگ فارسی معین ). بلاد. بلابه. بلایه. و رجوع به بلابه وبلابه کار و بلایه شود.
بلاده. [ ] ( اِ ) به هندی بلادر است. ( فهرست مخزن الادویه ). رجوع به بلادر شود.
(بَ دِ )(ص. ) = بلایه: ۱ - بدکار. ۲ - فاسق. ۳ - روسپی.
فاسق، نابکار، بدکار، تبهکار: هر آن کریم که فرزند او بلاده بُوَد / شگفت باشد کاو از گناه ساده بُوَد (رودکی: ۵۲۲ ).
💡 همچنین بلادهایی که تابع حکم حمیر بودهاست: براقش، معین، السود، کمن، الخربه.
💡 ان کنت تارکهم و قبلتنا فامر ما بدا لک جرّوا جموع بلادهم و الفیل کی یسبوا عیالک
💡 ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِینَ الدّمار الهلاک علی وجه هائل عجیب. و اختلفوا فی سبب اهلاکهم: فقال بعضهم انّ اللَّه تعالی خسف بهم الارض، و قال بعضهم انّ جبرئیل رفعهم ببلادهم علی قوادمه. و قیل علی ریشة واحدة حملهم بامر اللَّه الی السّماء حتّی سمع اهل السّماء صوت الطیر و نباح الکلاب. ثمّ نکسهم علی رؤسهم کما قال: فَجَعَلْنا عالِیَها سافِلَها.
