بعنف

بعنف. [ ب ِ ع ُ ] ( ق مرکب ) بزور. بجبر. جبراً عنفاً. و رجوع به عنف شود.

بزور بجبر جبرا یا بعنف در کاری شدن. اقتحام بجبرو زور در کاری داخل شدن.

💡 یَوْمَ یُدَعُّونَ إِلی‌ نارِ جَهَنَّمَ ای یدفعون الیها دَعًّا ای دفعا بعنف و جفوة و ذلک انّ خزنة جهنم یغلّون ایدیهم الی اعناقهم و یجمعون نواصیهم الی اقدامهم ثم یدفعونهم الی النار دفعا علی وجوههم و زخا فی اقفیتهم حتی یردوا النار فاذا دنوا من النار قال لهم الخزنة: هذِهِ النَّارُ الَّتِی کُنْتُمْ بِها تُکَذِّبُونَ فی الدنیا.

💡 بلطف خواندن از خدمتش ندارم چشم چو راضیم که نراند بعنفم از بر خویش

💡 آنشاه دین پناه که ارباب کفر را تیغش بعنف از در ایمان در آورد

💡 غم زمانه مخور در شباب با غم پیر که پیر کرد مرا غم بعنفوان شباب

💡 بکین و مهر در فعل تو هم دارست و هم منبر بعنف و لطف در امر تو هم خارست و هم خرما

💡 بعنف گوش بد اندیش چون رباب بمال بلطف جان نکوخواه همچو چنگ نواز