توتم

توتم. [ ت ُ ت ِ ] ( اِ ) این کلمه مأخوذ از زبان قبایل سرخ پوست است و این قبائل ابتدائی، حیوانی را همچون نیاکان اولیه یا خدای اختصاصی قبیله خود مورد توجه قرار میدهند و آنرا توتم قبیله خود خوانند. ( از لاروس ). رجوع به توتمیسم شود.

(تُ تِ ) [ انگ. ] (اِ. ) چیزی که به عنوان سمبل گروه مورد پرستش قرار گیرد.

بن واژه توت مصدر گرفتن در زبان معیار. توتَم و توتِم به معنی باستانی همان بگیرم، دستگیر کنم یا به دام بیاندازم، شامل همه موجودات انسان تا حیوانات را شامل می‌گردد.
توتم حیوانی بود که بعضی از قبایل نیای نژاد و قبیله خویش می‌دانستند و محترمش می‌داشتند. شیر حیوان توتمی.
چیزی که به عنوان سمبل گروه مورد پرستش قرار گیرد.

💡 گروهی از باستان شناسان تصور می‌کنند در میان اجتماع انسان‌های دوره میانه پارینه سنگی مثل نئاندرتالها ممکن است اندیشه‌هایی نظیر حیوان پرستی و توتم باوری بوده باشد.

💡 استان ولوگدا دارای آثار تاریخی فراوانی است از جمله صومعه باشکوه کیریلو-بلوزرسکی، دیر فراپونتوف (در فهرست میراث فرهنگی جهان)، شهرهای میان‌سده‌ای ولیکی اوستیوگ و بلوزرسک، کلیساهای سبک باروک در توتما و اوستیوژنا و غیره.

💡 این احتمال وجود دارد که آمنهوتپ در سنین جوانی مرده باشد، چرا که برادر وی «توتمس چهارم» به‌عنوان فرعون بعدی تعیین شد.

💡 نکردم درجوانی چارده درددل خود را چه بر میآید از دستم که اکنون پیر فرتوتم

💡 از جوان بختی که هستم وقت پیوستن به حق ننگ دارم گر ز راه چرخ فرتوتم برند