تعود

تعود. [ ت َ ع َوْ وُ ] ( ع مص ) خو کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). عادت کردن. ( زوزنی ) خوی گرفتن. ( دهار ). عادت کردن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). عادت گرفتن و خوگر شدن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || خشمناکی نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || عیادت کردن بیمار را. ( از اقرب الموارد ).

(تَ عَ وُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) خو گرفتن، خود را به کاری عادت دادن.

۱. به چیزی عادت کردن، خو کردن.
۲. خود را به کاری عادت دادن.

خو گرفتن، خود را به کاری عادت دادن.

💡 قال الله تعالی «کما بداکم تعودون فریقا هدی و فریقا حق علیهم الضلاله».

💡 قال شاه الکرمانی: من غض بصره المحارم وامسک نفسه عن الشهوات، و عمر باطنه بدوام المراقبة و ظاهره باتباع السنتة، و تعود نفسه اکل الحلال، له فراسة.

💡 فلو غسلت العظام البالیات به تعود منه حیوة الاعظم الرمم