گزینش

گزینش. [ گ ُ ن ِ ] ( اِمص ) ( از: گزین + ش، پسوند اسم مصدر ). ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). برگزیده و پسندیدگی باشد. ( برهان ) ( آنندراج ):
شُه بر آن عقل و گزینش که تراست
چون تو کان جهل را کشتن سزاست.مولوی.|| ( اِ ) ترجمه خاصیت هم هست. ( برهان ) ( آنندراج ). از دساتیر است. ( فرهنگ دساتیر ص 264 ) ( حاشیه برهان قاطع چ معین ).

(گُ نِ )(اِمص. )برگزیدن، انتخاب کردن.

۱. انتخاب کردن، برگزیدن.
۲. بررسی صلاحیت متقاضیان استخدام یا ورود به دانشگاه.
۳. (اسم ) بخشی از اداره و مؤسسه ای که این کار را انجام می دهد.

برگزیدگی، پسندیدگی، انتخاب
( اسم ) ۱ - برگزیدگی پسندیدگی ۲ - درایت: شه بران عقل و گزینش که تراست چون تو کان جهل را کشتن سزاست. ( مثنوی )

{selection} [زیست شناسی-ژن شناسی و زیست فنّاوری، کشاورزی-زراعت و اصلاح نباتات] تشخیص افراد یا رگه هایی که در یک جمعیت نامتجانس برتر از دیگران هستند متـ. انتخاب

رجوع شود به:انتخاب

برگزیدن، انتخاب کردن، انتخاب.
(اداری): در جمهوری اسلامی، بررسی صلاحیت متقاضیان استخدام در دستگاههای دولتی یا ورود به دانشگاه.
(اداری): اداره یا بخشی از مؤسسه دولتی که صلاحیت متقاضیان استخدام در دستگاههای دولتی را بررسی می‌کند.

💡 ای جان تو در گزینش جان‌ها چه می‌کنی وی گوهری فزوده ز دریا چگونه‌ای

💡 شه بر آن عقل و گزینش که تراست چون تو کان جهل را کشتن سزاست

💡 اگر عالم تو را بخشد خداوند تو او را از همه عالم گزینش