پیشه

پیشه. [ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) صنعت. ( دستوراللغه ادیب نطنزی ) ( منتهی الارب ). هنر. صنع. طرقة. صناعت. ( منتهی الارب ). حرفه. ( دهار ). کسب. ( برهان ). حرفت

(ش ِ ) (اِ. ) ۱ - کار، حرفه. ۲ - عادت، خوی.

۱. هر کاری که کسی برای امرار معاش در پیش بگیرد، شغل، حرفه، کار، هنر: زراعت پیشه.
۲. عادت و خوی (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): آزپیشه، بدپیشه، بیدادپیشه، جفاپیشه، خردپیشه، ستم پیشه، عاشق پیشه، عیارپیشه، کرم پیشه، گداپیشه، هنرپیشه.
* پیشه ساختن: (مصدر متعدی ) [قدیمی] = * پیشه کردن
* پیشه کردن: (مصدر متعدی )
۱. پیشه کردن، پیشه ساختن.
۲. کاری را حرفه و شغل خود قرار دادن.
* پیشه گرفتن: (مصدر متعدی ) [قدیمی] = * پیشه کردن: هر آن کس که او پیشه گیرد دروغ / ستمگاره خوانیمش و بی فروغ (فردوسی: ۷/۴۵۴ ).

حرفه، کار، هنر، هرکاری که برای تامین معاش است
( اسم ) ۱- صنعت حرفه: دبیریست از پیشه ها ارجمند وزو مرد افکنده گردد بلند. ( شا ) مجوز شعله فروز ستیزه خاتم مهر چرا که پیش. زرگر نیاید از سکاک. ( وحشی ) توضیح فرهنگستان این کلمه را بمعنی کسب و حرفه پذیرفته. ۲- شغل کار عمل: ای آنکه ترا پیشه پرستیدن مخلوق چون خویشتنی را چه بری پیش پرسته ? ( کسائی ) ۳- عادت خوی: سپاهی که شان تاختن پیشه بود وز آزاد مردی کم اندیشه بود... ( شا. لغ. )

💡 وفا بتان جفا پیشه را نمی زیبد تو جور کن بمن و باوفا چکارتر است

💡 درآخر زایین حق بازگشت به دیو فسون پیشه انباز گشت

💡 ای خرد پیشه حذردار از جهان گر بهوشی پند حجت کار بند

💡 یکی از خدمات مهم مورخ‌الدوله در دوران وزارت پیشه و هنر، تشکیل بانک صنعتی و معدنی ایران در سال ۱۳۲۵ خورشیدی بود که بعدها همین بانک با تغییراتی به سازمان برنامه و سپس به سازمان برنامه و بودجه تغییر ماهیت یافت.

💡 در سال ۱۹۰۷ است که «دیوید وارک گریفیث» را با فیلم «رهایی از آشیانهٔ عقاب» به عنوان هنرپیشه معرفی می‌کند و در ۱۹۰۹ «شرکت مستقل فیلمسازی رکس» را ب، جود می‌آورد، ولی بعد از سه سال به آدولف زاکر می‌پیوندد تا برای تأسیس «شرکت بازیگران مشهور» اقدام نمایند و با شرکت «پتنت» به رقابت برخیزند.

💡 چون خدنگ ناز خوبان تغافل پیشه است در زمانش فتنه هر ناوک که دارد در کمان