لغت نامه دهخدا
ورزنده. [ وَ زَ دَ / دِ ] ( نف ) اسم فاعل است از ورزیدن. کارکننده. || ممارست کننده. || حاصل کننده. || کوشنده. || زراعت کننده. ( فرهنگ فارسی معین ).
ورزنده. [ وَ زَ دَ / دِ ] ( نف ) اسم فاعل است از ورزیدن. کارکننده. || ممارست کننده. || حاصل کننده. || کوشنده. || زراعت کننده. ( فرهنگ فارسی معین ).
(وَ زَ دِ یا دَ ) (اِفا. ) ۱ - کارکننده. ۲ - مهارت کننده. ۳ - حاصل کننده. ۴ - کوشنده. ۵ - زراعت کننده.
ورزش کننده، ورزشکار.
(اسم )۱- کار کننده. ۲ - ممارست کننده. ۳ - حاصل کننده.۴ - کوشنده. ۵- زراعت کننده.
اسم: ورزنده (پسر) (فارسی) (تلفظ: varzande) (فارسی: وَرزنده) (انگلیسی: varzande)
معنی: زراعت کننده، کار کننده، ممارست ( تمرین ) کننده، حاصل کننده، کوشنده
💡 روان و تن خویش ورزنده دار به ورزیگری کشور ارزنده دار
💡 ورزنده شود مردم و ورزیده شود خاک از کوه گشاید ره و بر رود نهد بند
💡 ور تن ورزندهات را ورزش جان یار نیست چون ستوران از پی افسار و تنگ آماده شو