لغت نامه دهخدا
نوکران. [ ن َ ک َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش اشنویه شهرستان ارومیه، در 5 هزارگزی جنوب شرقی اشنویه و 5 هزارگزی جنوب جاده اشنویه به نقده، در جلگه سردسیری واقع است و 156 تن سکنه دارد. آبش از رودخانه اشنویه، محصولش غلات و حبوبات و توتون، شغل مردمش زراعت و گله داری و جاجیم بافی است. این ده شامل دو قسمت است به نام نوکران بالا و نوکران پائین، فاصله دو قسمت از هم یکهزار گز است و نوکران بالا71 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).