مرحبا

مرحبا. [ م َ ح َ ] ( ع صوت ) کلمه ترحیب است. مرحبا و اهلا و سهلا. ( از متن اللغة ). این لفظ در عرب برای تعظیم مهمان گویند. ( از غیاث اللغات ). خوش آمدی ! خیر مقدم

(مَ حَ ) [ ع. ] (شب جم. ) آفرین، کلمه ای که در تحسین استعمال می کنند.

کلمه ای که برای تحسین به کار می رود، آفرین.

مرحبا. یا مرحبا بک. باسعه و گشایش مصاف شدی.

[ویکی الکتاب] معنی مَرْحَباً: خوش آمد و گشایش (و کلمه مرحبا تحیتی است که به شخص وارد شونده، میدهند، و در حقیقت رحب (وسعت )خانه را تقدیم آن شخص میکنند، پس این که پیشوایان و متبوعین ضلالت در باره تابعین خود میگویند لا مرحبا بهم. معنایش این است که: وسعت و گشایشی برای آنان مباد....
ریشه کلمه:
رحب (۴ بار)
«مَرْحَباً» کلمه ای است که به هنگام خوش آمد گفتن به میهمان، گفته می شود، و «لا مَرْحَباً» ضد آن است، این کلمه، مصدر از مادّه «رحب» (بر وزن محو) به معنای وسعت مکان است، یعنی بفرمایید! که در مکان وسیع و مناسبی وارد شد، و معادل آن در زبان فارسی جمله «خوش آمدید» می باشد.

آفرین؛ کلمه‌ای که در تحسین استعمال می‌کنند.

💡 به جهاد آن زمان ز جا برخاست مرحب افکند و مرحبا برخاست

💡 ای نرفته از دل من اندرآ شاد آمدی ای تو شمع شب فروزی مرحبا شاد آمدی

💡 باری چه بدی که غول را هم دل خوش کندی به مرحبایی

💡 کجا می دهد دستم از بخت ید که پایش ببوسم پس از مرحبا

💡 هیچ مترس ز آتشم زانک من آبم و خوَشم جانب دولت آمدی صدر تراست مرحبا