لغت نامه دهخدا
( مجمة ) مجمة. [ م َ ج َم ْ م َ ] ( ع اِ ) سبب آسایش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ).
( مجمة ) مجمة. [ م َ ج َم ْ م َ ] ( ع اِ ) سبب آسایش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ).
سبب آسایش
مجمه (جمع مجمهها)
#
↑ https://web.archive.org/web/20200625193519/https://www.vajehyab.com/mazani/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%87
💡 در جمجمه طریق عشق آنکه فتاد هر چند که میرود گرفتار تر است
💡 خُونْ وٰارْنهْ چشْ، نَویمهْ الٰا الٰا منْ تنی غرْصهْ مجمه دلا دلا من
💡 زیر پایم همهجا: جمجمه خلق کهن با همه خامشی، آنان به سخن با من و، من:
💡 جم لقب از جمجمه افزون ز جاه یوسف وی آمده بیرون ز چاه