لشکرکشی

لشکرکشی. [ ل َ ک َ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل لشکرکش. سوق جیش ( با فعل کردن صرف شود ). قشون کشی.تحشید. سپهسالاری: لشکرکشی خراسان به ابوالحسن سیمجور مقرر گشت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 52 ).
بدستوری و رخصت راستان
به لشکرکشی گشت همداستان.نظامی.دلیریست هنجار لشکرکشی.نظامی.جهانستانی و لشکرکشی چه مانندست
به کامرانی درویش در سبکباری.سعدی.

۱. شغل و عمل لشکرکش، فرماندهی لشکر.
۲. فرستادن لشکر، آدات و ادوات جنگی به جایی.

عمل و شغل لشکر کش قیادت لشکر فرماندهی لشکر. یا فن لشکر کشی. فن سوق الجیش استراتژی: باید که باتاش موافقت کنی و هرچه درین واقعه از لشکر کشی بروی فرو شود تو با یاد او فرودهی...

{campaign} [علوم نظامی] رشته عملیات متوالی که با هدف شکست دادن دشمن در زمان و منطقه ای معین انجام می شود و از ویژگی های آن تمرکز بر شیوۀ جابه جایی نیرو، فریب دشمن، پشتیبانی خدمات رزمی، اجرای عملیات روانی و توجه به مسائل فرهنگی و اجتماعی است

💡 هرکجا لشکرکشی اقبال باشد پیشرو تا بود اینانج بک در لشکر تو پهلوان

💡 نه دل خراب تو شد زاولین نظر ای عشق برای چیست که لشکرکشی بملک خراب

💡 شاه اندر نامهٔ او، رنگ یکرنگی ندید خشمگین سوی حدود ملک او لشکرکشید

💡 آنجا که رزم جویی و لشکرکشی به فتح در بحر خون بتابد بی‌معبر آفتاب

💡 لشکرکشی ز ترک وی آید که می برد سودی به یک کرشمه سواری به یک نگاه