خوابانده

💡 سخن فهمی چو من از موشکافان بر نمی خیزد چرا در سرمه خوابانده ست، مژگان سیاهش را؟

💡 مپرس از دل، کباب در نمک خوابانده ای دارم جگر خون گشتگان بینند در شور سخن ما را

💡 عجز پیری جرأتم را در عرق خوابانده است نغمه از شرم ضعیفیهای این چنگ است آب

💡 زخم دل عمریست درگرد نفس خوابانده‌ام در گریبانی که من دارم سحر دارد بهار

💡 چو مرده ای است که خوابانده اند در کافور کسی که در شب مهتاب می برد خوابش

💡 بی‌تامل هرچه‌گویی نیست شایان اثر تیغ حکمی ‌گر ببازی اندکی خوابانده‌ گیر

💡 او تمام شب را با کتابی که در گوشه میز خوابانده بود، سپری کرد تا شاید بتواند به سوالات پیچیده ذهنش پاسخ پیدا کند.

💡 وقتی نوزاد را در گهواره آرام خوابانده بودند، صدای باد در میان درختان باعث شد که همه در خانه با دقت به بیرون نگاه کنند.

💡 این راز بزرگ را در اعماق قلب خود خوابانده بود تا روزی که زمان مناسب برای فاش کردن آن حقیقت بزرگ فرا برسد.