لغت نامه دهخدا
( استجارة ) استجارة. [ اِ ت ِ رَ ] ( ع مص ) زنهار خواستن. ( منتهی الارب ). زینهار خواستن. ( تاج المصادر بیهقی ). طلب زینهار کردن. پناه بردن و بمعنی اجاره کردن در: اجاره و استجاره املاک غلط است، زیرا اجاره کردن، استیجار است. رجوع به مستجیر شود.