آخر بین

( آخربین ) آخربین. [ خ ِ ] ( نف مرکب ) عاقبت اندیش. آنکه در پایان و آخر و نتیجه کارها اندیشد از پیش:
در پس هر گریه آخر خنده ای است
مرد آخربین مبارک بنده ای است.مولوی.
آخربین. [ خ ُ ] ( نف مرکب ) آنکه از دوستی نظر بسود و نفع دارد و بس.

( آخربین ) آن که به عاقبت کاری بیندیشد و نتیجۀ آن را از پیش دریابد، عاقبت اندیش: آخر هر گریه آخر خنده ای ست / مرد آخربین مبارک بنده ای ست (مولوی: ۶۸ ).

( آخربین ) عاقبت اندیش آنکه از دوستی نظر بسود دارد و بس
( آخر بین ) ( اسم ) عاقبت اندیش آنکه از پیش نتیج. کارها را در یابد: مرد آخر بین مبارک بنده ایست ( مثنوی ).

آخربین
(قدیمی): عاقبت اندیش، آخر اندیش. مرد آخر بین مبارک بنده‌ایست. «مولوی»

💡 دلدل دل در چراگاه از ریاض خلد ساز چشم آخر بین تو بند از آخور آخر زمان

💡 چشم آخر بین ز گلبن خار می بیند نه گل عین خارست آنرخی کامروز گلبرگ طری است

💡 نه در دنیا در اول خون بدی تو در آخر بین که زینجا چون شدی تو

💡 بسیار شد اندوه و عنا کی بود آخر بینیم به صبح این شب دیجور کشیده

💡 چو صدر اعظم اشرف بدید حالت شاه نمود پیشه صبوری زفکر آخر بین

💡 در این بند و بلا دیدم جفایت در آخر بینم امّید وفایت