اشبال
لغت نامه دهخدا
اشبال. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ شِبْل.
- ابواشبال؛ شیر بیشه. ( ناظم الاطباء ).
اشبال. [ اِ ] ( ع مص ) مهربانی کردن بر کسی. || اعانت نمودن. || اشبلت المراءة علی ولدها؛ پرورد آن بیوه زن بچه را و شوی نکرد. ( از ناظم الاطباء ).
فرهنگ معین
( اَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ شِبل، بچه شیر.
( اِ ) [ ع. ] (مص م. )۱ - یاری کردن. ۲ - روآوردن.
فرهنگ عمید
= شبل
فرهنگ فارسی
جمع شبل به معنی بچه شیر
ویکی واژه
یاری کردن.
روآوردن.
جِ شِبل؛ بچه شیر.
جمله سازی با اشبال
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تقصیر از تو نیست در اشبال اهل فضل خود روزگار دولت ما نا موافقست
💡 آگهی ز آن غیوث و آن امطار آگهی زآن لیوث و آن اشبال؟
💡 در میان آن جنگل انبوه، اشبال کوچک با جستوخیزهای خود، توجه تمام حیوانات ساکن در آن منطقه را به سمت لانه شیر مادر جلب کردند.
💡 شاعر در اشعار خود از اشبال جوان به عنوان نمادی از قدرت و شجاعت بیپایان نسلهای آینده در میانه طوفانهای سخت زندگی یاد کرده است.
💡 دیدن آن اشبال که در کنار مادر خود به بازی میپرداختند، لحظهای بسیار آرامشبخش و شیرین برای گردشگران در آن پارک ملی فراهم کرد.