برپا

برپا. [ ب َ ] ( ص مرکب ) ( از: بر + پا ) ایستاده. روی پا. ( ناظم الاطباء ). قائم و ایستاده. ( آنندراج ). سرپا. مقابل نشسته.
- برپا بودن؛ بر پای بودن صف، متشکل بودن. رده بودن:
بروز بار کو را رای بودی
به پیشش پنج صف برپای بودی.نظامی. || برافراشته. استوار. قائم:
پی زنده پیلان بخاک اندرون
چنان چون ز بیجاده برپا ستون.فردوسی.مادام که این یکی برجاست آن دگر برپاست. ( گلستان ). || مقابل از پا افتاده. قائم:
چو برپایی طلسمی پیچ پیچی
چو افتادی شکستی هیچ هیچی.نظامی.

(بَ ) (ص. ق. ) ۱ - ایستاده، سر پا. ۲ - برقراری، برجای.

( صفت ) ۱- ایستاده سرپا. ۲- برقرار برجای. ۳- فرمانی است که نظامیان نشسته را دهند تا برخیزند و خبردار بایستند باحترام مافوق. یا برپا بودن. ایستادن روی پا بودن. یا برپا خاک کردن. حقیر شمردن پست شمردن حقیر ساختن.

ایستاده، سر پا.
برقراری، برجای.

💡 گر شاه فریدون بجهان بود و همی دید این جشن فروزنده بدینگونه که برپاست

💡 مساحت این شهر ۸۷٬۹۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن برپایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی برابر با ۳٬۶۰۳٬۳۳۹ نفر بوده‌است.

💡 فتنه‌ها برپا شد و هر حاکمی محکوم شد اه این وکاه آن دارای مرز و بوم شد

💡 استان مهدیه (به عربی: ولایة المهدیة) یکی از بیست و چهار استان‌های تونس است. فاطمیان نخستین پایتخت خود را در مهدیه در ساحل شرقی تونس برپا کردند.

💡 برپایهٔ یشت سیزدهم، بند ۶۲م:زردشت از روی زمین رخت بر نبسته و نطفهٔ بر جای مانده و آن را ۹۹۹۹۹ فروَشی نگاهبانی می‌کنند

💡 بیدارگشت فتنه‌، چرا رخ نهفته‌ای‌! برپای شد قیامت کبری‌، چه خفته‌ای‌!