آوا

( آوا ) آوا. ( اِ ) مخفف آواز. آواز. بانگ. ندا. آوازه. صوت. ( صراح ). آوای. ازمل

( آوا ) ( اِ. ) آواز، بانگ.
( اَ ) (اِ. ) آواز.
( اَ ) (اِ. ) آش، ابا.

( آوا ) ۱. بانگ، صوت.
۲. آهنگ.
آش.

( آوا ) ( اسم ) ۱ - آواز بانگ صوت. ۲ - آواز ۳ - صیت شهرت. ۴ - عقیده رائی یا آوای سرد. گفتار زشت.
مخفف آواز، بانگ، صوت، آهنگ
( اسم ) آش ابا.

اسم: آوا (دختر) (فارسی) (تلفظ: āvā) (فارسی: آوا) (انگلیسی: ava)
معنی: آواز، شهرت، عقیده، بانگ، صوت، رأی، صدایی که به آواز خوانده می شود یا از آلات موسیقی به گوش می رسد، آوازه

صدا، بانگ. صدایی که به آواز خوانده می‌شود یا از آلات موسیقی به گوش می‌رسد. آواز ملایم، آواز.
(زبان‌شناسی): هر یک از واحد‌های تجزیه ناپذیر زبان که کنار یکدیگر قرار میگیرند و گفتار را بوجود می‌آورند.

💡 گفت طوطی کو به فعلم پند داد که رها کن لطف آواز و وداد

💡 شگفت آمد از لشکر و ساز اوی همان چهره و نام وآواز اوی

💡 چو آوازهٔ کوس رحلت برآمد سر آمد شب وصل و الفصل واجب