مرده زادی

مرده زادی. [ م ُ دَ/ دِ ] ( حامص مرکب ) مرده زاد بودن. ( لغات فرهنگستان ). رجوع به مرده زاد شود.

مرده زاد بودن.

💡 روح با حق زنده و پاینده ایست ورنه این را مرده آن را زنده ایست

💡 دید در دشت مرده یکی شیر دلیر با خواجه اثیر گفتم اینک شمشیر

💡 مرده دل را بغیر از ناله جان بخش من بر نمی انگیزد از جا هیچ تلقین دگر

💡 یاد خرسندی گذشت از خاطر غافل اسیر مرده بودم غم میان جان ناشادم رسید

💡 همراه صبا بوی مسیحا نفسی بود زان بوی دل مرده ی من با سخن آمد