«آجرفرش» واژهای فارسی است که در معماری و ساختوساز به کار میرود و به معنای سطحی است که با آجر پوشیده یا فرش شده باشد. این کفپوش معمولاً در حیاطها، معابر، خیابانها یا فضاهای داخلی ساختمانها استفاده میشود تا سطحی محکم و بادوام ایجاد کند. «آجرفرش» علاوه بر کاربرد عملی، جنبه زیباییشناسی نیز دارد و با چینش منظم آجرها جلوهای منظم و چشمنواز ایجاد میکند. این نوع کفپوش در معماری سنتی ایران و بسیاری از کشورهای دیگر، به ویژه در بناهای تاریخی و کوچهباغها رایج بوده است. فرآیند آجرفرش کردن شامل انتخاب آجر مناسب، زیرسازی، تراز کردن و چیدمان دقیق آجرها است تا سطحی صاف و مقاوم ایجاد شود. آجرفرش میتواند مستقیم روی زمین یا روی یک لایه ملات و سیمان اجرا شود تا دوام و استحکام آن افزایش یابد. این اصطلاح در متون فنی، معماری و گزارشهای شهری برای اشاره به نوع کفپوش مکانها به کار میرود.
آجرفرش
لغت نامه دهخدا
( آجرفرش ) آجرفرش.[ ج ُ ف َ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) سطحی به آجر پوشیده.
فرهنگ فارسی
( آجر فرش ) سطحی به آجر پوشیده
جمله سازی با آجرفرش
💡 بقعه عبدالله تا قبل از سال ۱۳۴۷ پابرجا و عمارت زیبایی داشت که به شکل مربع ساخته شده بود و زیربناسی در حدود ۲۰۰ متر مربع داشت. مصالح ساختمانی آن از آجر و گچ و سطح حیاط نیز آجرفرش بود. در دیوارهای جنوبی، غربی و شمالی رواقهای متعددی واقع که محل استراحت زوار بود ولی دیوار شرقی آن نوبنیاد و بدون صفه و رواق بود.