بازگو

بازگو. ( اِمص مرکب ) بازگوی. بازگویه. تکرار. اعاده چیزی که گفته شده باشد. ( ناظم الاطباء ). واگویه. تکرار سخن:
غصه ها هست در دلم که زبان
زهره بازگو نمیدارد.خاقانی.صحبت شبهای میخواران ندارد بازگو
چون ز مجلس میروی بیرون لب پیمانه باش.صائب ( از آنندراج ) ( ارمغان آصفی ).|| ( نف مرکب ) بیان کننده. ( غیاث اللغات ). گوینده سخن.

۱. تکرار سخن، بازگفتن.
۲. (صفت ) بازگوینده.
* بازگو کردن: (مصدر متعدی ) سخنی را تکرار کردن، سخن گفته را دوباره گفتن.

تکرار سخنی، اعاده مطلبی، کلام خود را، تکرار کردن، بازگویه و واگویه هم میگویند
( اسم ) تکرار سخنی اعاده مطلبی.

💡 اگر چه در سی و چهار سوره از سوره‌های قرآن به گونه‌ای از داستان موسی و فرعون سخن رفته ولی تنها در این سوره است که به بازگویی مفصل این داستان توجّه شده‌است.

💡 چون کلیم این بدید گفتش های بازگو چیست این برای خدای

💡 گفت زوتر بازگو تا حال چیست این چنین آشوب و شور تو ز کیست

💡 این منشور تلاش ملت یهود را برای بازگشت به سرزمین تاریخی قوم یهود و اعلام برپائی کشور مستقل اسرائیل بر اساس قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل بازگو می‌کند و به نام دولت آینده اسرائیل تعهد می‌دهد که اعراب مقیم این کشور از آزادی و تساوی حقوق کامل برخوردار خواهند بود.

💡 این مجموعه داستان پادشاه لی هون، کسی که هفت سال پیش همسرش فوت کرده و از آن زمان ممنوعیت ازدواج در چوسان را صادر کرده‌است و سو رانگ، کلاهبرداری که ادعا می‌کند توسط روح همسر فقید پادشاه تسخیر می‌شود را بازگو می‌کند.