بارگران

بار گران. [ رِ گ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ثقل. ( منتهی الارب ). بار سنگین. وقر. ( ترجمان القرآن ):
شتروار بار گران دو هزار
پسندیده باژ ازدر کارزار.فردوسی. || بمجاز، تکلیف شاق:
گر شریعت همه را بار گرانست رواست
بار اگر خر کشد این عامه همه پاک خرند.ناصرخسرو.

بار سنگین

💡 گر بار تمنا به دلت بارگران است بگذار که امید تو نومید برآید

💡 چون کوه ناله نیز ز ما سر نمی‌کشد از بسکه زبر بارگرانجانی خودیم

💡 خستهٔ بار گران است ز خوی بد خو‌یش نشنیدست مگر خوی بد و بارگران

💡 فکر جمعیت دلها چقدر سنگین بود آسمانها ته این بارگران خم برخاست

💡 مور ضعیف بارگران چون‌کشد به جهد من بار عشق دوست به‌ دل همچنان کشم