آستر بدرقه

( آستر بدرقه ) ( ~. بَ رَ قِ ) (اِمر. ) پارچه یا کاغذی که از یک سو به جلد و از سوی دیگر به نخستین صفحة کتاب و مانند آن می چسبد.

آستر بدرقه. آستر بدرقه ( انگلیسی: Endpaper )، صفحه ای که کتاب را به جلد متصل می کند.
آستر بدرقه ( آستره ) کتاب، برگی که صحاف برای چسباندن و استحکام کتاب به جلد در آغاز و پایان آن می گذارد.
آستر بدرقه کتاب، یک یا چند برگ که صحاف در آغاز و پایان کتاب می گذارد. برگ یا برگ های سفیدی که جزء متن کتاب چاپی نیست و «کراسه نما» روی آن حک نشده است.
طرح های بسیاری برای آستر بدرقه وجود دارد که به طور خاص برای استفاده در صحافی طراحی شده اند.

آستر بدرقه. در صحافیِ کتاب های با جلدِ سخت به ورق کاغذی می گویند که نیمی از آن به سطح داخلی مقوای جلد چسبیده و نیم دیگر آن نخستین یا آخرین ورق کتاب را تشکیل می دهد. آستر بدرقه در هر دو طرف کتاب به یک صورت است. عموماً کاغذ آستر بدرقه ضخیم تر از کاغذ کتاب و رنگی انتخاب می گردد. در صحافی سنتی ایرانی از کاغذ ابری برای آستر بدرقه استفاده می شد.

آستربدرقه
(چاپ و نشر): ورق تاشده‌ای که نیمی از آن، روی سطح داخلی جلد چسبانده می‌شود و نیم دیگر آزاد قرار میگیرد و اولین یا آخرین ورق کتاب است.
پارچه یا کاغذی که از یک سو به جلد و از سوی دیگر به نخستین صفحه کتاب و مانند آن می‌چسبد.

💡 جهانگردان و بازرگانان اروپایی که در ایران این‌گونه کاغذ را دیدند، به سبب شباهت نقش آن با سنگ مرمر به‌ویژه مرمرهای رگه‌دار، آن را «کاغذ مرمرین» یا رگه‌دار خواندند و همچنین ابری‌سازی از سرزمین عثمانی به اروپا برده شد و سپس اروپائیان به ساختن کاغذ ابری اسپانیولی یا مواج که به کمک ماشین انجام می‌شد پرداختند، و از مواد تازه‌ای نیز بهره گرفتند، این‌گونه کاغذ سپس به ایران صادر گردید و به ابری فرنگی مشهور شد و بیشتر برای روی جلد و آستر بدرقه کتاب‌ها و دفترها به کار رفت. ساختن کاغذ ابری تا سدهٔ ۱۳ق/۱۹م در ایران و هند و به ویژه در کشمیر رونق داشت. بعدها کاغذ ابری به ژاپن برده شد و هنرمندان ژاپنی از آن تقلید کردند و مدت‌ها در ژاپن مورد استفاده بود.

💡 واژه «ابری‌سازی» غیر از اصطلاح «ابر» و «ابرسازی» که یکی از شاخه‌های هفتگانه هنر نگارگری ایران به‌شمار می‌آید است. کاغذ ابری برای آراستن روی جلد، آستر بدرقه‌ و حاشیه کتابهای خطی نفیس، آراستن حاشیه مرقعات، قطعات خط، نگارگری و تذهیب، آراستن متن قطعات خط و نیز زمینه قلمدان و جعبه‌های روغنی به کار می‌رفت.