دریای سرزمینی

{territorial sea} [جغرافیای سیاسی] منطقه ای از دریا که معمولاً از خط پایه شروع می شود و تا حداکثر 16 کیلومتر به سمت دریای آزاد امتداد می یابد؛ دولت ساحلی بر آب و بستر و زیربستر و فضای بالای این منطقه حاکمیت کامل دارد متـ. آب های سرزمینی territorial waters

منطقه‌ای از دریا که معمولاً از خط پایه شروع می‌شود و تا حداکثر ۱۶ کیلومتر به سمت دریای آزاد امتداد می‌یابد؛ دولت ساحلی بر آب و بستر و زیربستر و فضای بالای این منطقه حاکمیت کامل دارد

💡 عبور کشتی‌های کلیه کشورها اعم از کشورهای کناره دریاها یا کشورهای بدون ساحل بی آنکه تفاوتی میان آنها از حیث نوع کشتی وجود داشته باشد. از حق عبور بی‌ضرر در دریای سرزمینی برخوردارند.

💡 محدوده دریای سرزمینی بر اساس کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها حداکثر دوازده مایل دریایی (هر مایل دریایی حدود ۱۸۵۲ متر است) از خط مبدأ دریا است. خط مبدأ پائین‌ترین حد جزر دریا است. قاعده تعیین حداکثر دوازده مایل به عنوان دریای سرزمینی در حال حاضر به عنوان قاعدهٔ حقوق بین‌الملل عرفی پذیرفته شده‌است.

💡 آب‌های سرزمینی یا دریای سرزمینی به حاشیه‌ای از دریا که مجاور ساحل است گفته می‌شود.

💡 به عنوان قاعده کلی، خط مبدأیی که برای تعیین دریای سرزمینی به کار گرفته می‌شود، پائین‌ترین حد جزر دریا در در امتداد ساحل است. اما شرایط ویژه جغرافیایی برخی سواحل مشکلاتی را در اجرای این قاعده پدیدآورده‌است.

💡 حاکمیت دولت ساحلی بر دریای سرزمینی شامل حقوق و تکالیفی همچون برقراری امنیت، تعقیب مجرمین و حق انحصاری استفاده از منابع دریا می‌شود.