لغت نامه دهخدا
ابروکن. [ اَ ک َ ] ( اِ مرکب ) موچینه. منقاش.
ابروکن. [ اَ ک َ ] ( اِ مرکب ) موچینه. منقاش.
( ~. کَ ) (ص فا. اِمر. ) موچینه، منقاش.
( اسم ) موچینه منقاش.
موچینه، منقاش.
💡 تواضع آینهدار کمال مرد بس است چو ماه از خم ابروکنید بال جبین
💡 زچشم پر فریب محشرانگیز تو می آید که از یک جنبش ابروکند بنیاد ایمان را