trimeter

💡 “So can I. But that passage is lovely and it’s because of the terza rima. The music of it. The trimeter tolls through that speech of Klytemnestra’s like a bell.”

«من هم می‌توانم. اما آن قطعه دوست‌داشتنی است و این به خاطر ترزا ریما است. موسیقی آن. سه‌ضرب در میان سخنان کلیتمنسترا مانند ناقوسی طنین‌انداز می‌شود.»

💡 The poet kept a crisp trimeter that marched the stanza forward.

شاعر وزنی دقیق و مشخص داشت که بند را به جلو می‌برد.

💡 A sudden break from trimeter signaled the speaker’s hesitation.

قطع ناگهانی سه ضرب، نشان دهنده تردید گوینده بود.

💡 But Wiman’s deceptively retrograde rhyme scheme conspires to move the reader to a conclusion that’s all the more harrowing for being set in sing-song trimeter.

اما طرح قافیه به طرز فریبنده‌ای قهقراییِ ویمن، خواننده را به سمت نتیجه‌گیری‌ای سوق می‌دهد که به دلیل قرار گرفتن در وزن سه‌گانه‌ی آهنگین، بسیار دلخراش‌تر است.

💡 This is a variant on ballad measure, which is to say the stanza rhymes abcb and alternates tetrameter and trimeter phrasings.

این نوعی از وزن تصنیف است، به عبارت دیگر، بند آن با وزن الفبا قافیه دارد و عبارات چهار وزنی و سه وزنی به طور متناوب در آن آمده است.

💡 Students scanned each line, marking trimeter beats with pencil taps.

دانش‌آموزان هر خط را اسکن کردند و ضرب‌های سه‌ضربی را با ضربه‌های مداد علامت‌گذاری کردند.