surtitle

💡 Much of this flew by, especially if one tried to read the English surtitles.

بخش زیادی از این ماجرا، مخصوصاً اگر کسی سعی می‌کرد زیرنویس انگلیسی را بخواند، خیلی سریع می‌گذشت.

💡 Not that we hear him speak, of course; this being a solo act, whatever the father says is refracted through the son — and again through the surtitles, if you’re not a Francophone.

البته نه اینکه حرف‌هایش را بشنویم؛ چون این یک اجرای تک‌نفره است، هر چه پدر می‌گوید از طریق پسر منعکس می‌شود - و اگر فرانسوی‌زبان نباشید، دوباره از طریق زیرنویس‌ها.

💡 “Writing Life” at least came with English surtitles for non-French speakers — a welcome development for the Avignon Festival.

«زندگی نویسندگی» حداقل با زیرنویس انگلیسی برای غیرفرانسوی زبانان ارائه شد - که اتفاق خوشایندی برای جشنواره آوینیون است.

💡 A witty surtitle captured a joke untranslatable by literal means, and the audience laughed together.

یک تیتر فرعی شوخ‌طبعانه، لطیفه‌ای را به تصویر می‌کشید که به معنای تحت‌اللفظی قابل ترجمه نبود و حضار با هم خندیدند.

💡 The opera projected a surtitle above the proscenium, rescuing my high-school Italian repeatedly.

اپرا یک عنوان فرعی بالای صحنه نمایش داشت که بارها و بارها ایتالیایی دوران دبیرستان مرا نجات داد.

💡 We argued placement of the surtitle to balance readability with stage picture.

ما در مورد محل قرارگیری عنوان فرعی بحث کردیم تا خوانایی را با تصویر صحنه متعادل کنیم.