starets

💡 The village sought counsel from a starets, whose advice mixed scripture, weather, and patient humor.

روستا از یک ستاره مشورت خواست، که نصیحت‌هایش ترکیبی از کتاب مقدس، آب و هوا و شوخ‌طبعی صبورانه بود.

💡 All he could do then was to obey the starets, to restrain himself, to undertake nothing, and simply to wait.

تنها کاری که در آن لحظه از او بر می‌آمد این بود که از فرمان اطاعت کند، خویشتن‌داری کند، هیچ کاری انجام ندهد و صرفاً منتظر بماند.

💡 Pilgrims visited a starets for blessings that felt like practical wisdom wrapped in prayer.

زائران برای دریافت برکاتی که مانند حکمت عملی نهفته در دعا بود، به معبدی باستانی می‌رفتند.

💡 Literature paints the starets as a quiet rebel against fashionable despair.

ادبیات، استارتس را به عنوان یک شورشی آرام علیه ناامیدی مد روز ترسیم می‌کند.

💡 “Well, the starets tells him about the Jesus Prayer first of all. ‘

«خب، اول از همه، استارتس در مورد دعای عیسی به او می‌گوید.»

💡 There were pilgrims who constantly tramped from one holy place to another and from one starets to another, and were always entranced by every shrine and every starets.

زائرانی بودند که پیوسته از یک مکان مقدس به مکان مقدس دیگر و از یک معبد به معبد دیگر می‌رفتند و همیشه مسحور هر زیارتگاه و هر معبد می‌شدند.