SOV language

🌐 زبان SOV

«زبانِ SOV»؛ زبانی که ترتیبِ رایجِ جمله‌اش «فاعل – مفعول – فعل» است (Subject–Object–Verb)، مثل: «من کتاب را می‌خوانم». فارسی هم در اصل SOV است.

اسم (noun)

📌 نوعی زبان که ترتیب فاعل-مفعول-فعل پایه دارد، مانند ترکی، ژاپنی یا تامیل.

💡 In a SOV language, verbs wait politely at the end while subjects and objects do their work first.

در زبان‌های با ساختار جمله‌ی «SOV»، افعال مؤدبانه در انتها منتظر می‌مانند، در حالی که فاعل و مفعول ابتدا کار خود را انجام می‌دهند.

💡 Many SOV language structures favor postpositions, a detail that rewires how sentences breathe.

بسیاری از ساختارهای زبانی SOV از حروف اضافه‌ی پسین حمایت می‌کنند، نکته‌ای که نحوه‌ی نفس‌گیری جملات را تغییر می‌دهد.

💡 Students of a SOV language learn to hold suspense in the mind; the action arrives last.

دانش‌آموزان زبان‌های با لحن «معنی‌دار» (SOV) یاد می‌گیرند که تعلیق را در ذهن خود نگه دارند؛ رویداد (حادثه) آخر از همه اتفاق می‌افتد.