Schleiermacher

💡 In lecture, Schleiermacher was presented as a bridge between piety and critique, teaching that interpretation begins with empathy before analysis sharpens it.

در این سخنرانی، شلایرماخر به عنوان پلی بین تقوا و نقد معرفی شد و آموخت که تفسیر با همدلی آغاز می‌شود، پیش از آنکه تحلیل آن را تقویت کند.

💡 “The piano voice in ‘Jewish Dance’ often seems to imitate a drum set,” Mr. Schleiermacher wrote.

آقای شلایرماخر نوشت: «صدای پیانو در «رقص یهودی» اغلب به نظر می‌رسد که از طبل تقلید می‌کند.»

💡 “Klee and Feininger were rather backward-orientated,” Steffen Schleiermacher, a pianist who has researched and recorded music of the Bauhaus, said in an interview.

اشتفن شلایرماخر، پیانیستی که در مورد موسیقی باوهاوس تحقیق و ضبط کرده است، در مصاحبه‌ای گفت: «کلی و فاینینگر نسبتاً عقب‌مانده‌گرا بودند.»

💡 Translators wrestling with Schleiermacher debate whether to bring the reader to the text or the text to the reader, which turns out to be a life choice as much as a strategy.

مترجمانی که با شلایرماخر دست و پنجه نرم می‌کنند، بر سر این بحث دارند که آیا خواننده را به متن برسانند یا متن را به خواننده، که معلوم می‌شود این دو، به همان اندازه که یک استراتژی هستند، یک انتخاب در زندگی نیز هستند.

💡 In 1807, a German scholar named Friedrich Schleiermacher published a letter observing that 1 Timothy used arguments that clashed with other letters written by Paul.

در سال ۱۸۰۷، یک محقق آلمانی به نام فریدریش شلایرماخر نامه‌ای منتشر کرد و در آن اشاره کرد که تیموتائوس اول از استدلال‌هایی استفاده کرده است که با سایر نامه‌های پولس در تضاد است.

💡 A seminar traced how Schleiermacher reframed hermeneutics as a disciplined art rather than a last resort.

یک سمینار به بررسی این موضوع پرداخت که چگونه شلایرماخر هرمنوتیک را به عنوان یک هنر منضبط و نه به عنوان آخرین چاره، بازتعریف کرد.