Satyricon

💡 A new translation of the Satyricon highlights its slang and shifting voices for contemporary readers.

ترجمه جدیدی از ساتیریکون، زبان عامیانه و لحن متغیر آن را برای خوانندگان معاصر برجسته می‌کند.

💡 ‘Fellini Satyricon’ When in ancient Rome, do as the ancient Romans do, as in legendary filmmaker Federico Fellini’s resplendent 1969 fantasy drama.

«ساتیریکون فلینی» وقتی در روم باستان هستید، مانند رومیان باستان عمل کنید، همانطور که در درام فانتزی درخشان سال ۱۹۶۹ ساخته‌ی فیلمساز افسانه‌ای، فدریکو فلینی، دیده‌اید.

💡 This class of parasites was savagely parodied in the first-century satirical novel "Satyricon" by Gaius Petronius, written during the reign of Nero.

این طبقه از انگل‌ها در رمان طنز قرن اول میلادی «ساتیریکون» اثر گایوس پترونیوس که در دوران سلطنت نرون نوشته شده بود، به طرز وحشیانه‌ای مورد تمسخر قرار گرفتند.

💡 Film adaptations of the Satyricon embrace surreal imagery to match the novel’s fragmented form.

اقتباس‌های سینمایی از ساتیریکون، تصاویر سورئال را در بر می‌گیرند تا با فرم تکه‌تکه شده رمان مطابقت داشته باشند.

💡 Vuillard places himself in a long tradition of satirical writing stretching as far back as Petronius’s “Satyricon.”

وویلارد خود را در سنت دیرینه‌ی طنزنویسی قرار می‌دهد که قدمت آن به «ساتیریکون» پترونیوس می‌رسد.

💡 Petronius’ Satyricon skewers pretension with scenes like the notorious dinner of Trimalchio.

ساتیریکون پترونیوس با صحنه‌هایی مانند شام بدنام تریمالچیو، خودنمایی را به چالش می‌کشد.