satanic

💡 In 1690s Massachusetts, the moral entrepreneurs were religious authorities who labeled people as satanic witches and killed many of them.

در دهه ۱۶۹۰ در ماساچوست، کارآفرینان اخلاقی، مقامات مذهبی بودند که مردم را جادوگران شیطانی می‌نامیدند و بسیاری از آنها را می‌کشتند.

💡 The film leaned on satanic imagery but offered more mood than theology, all smoke, mirrors, and uneasy violins.

فیلم به تصاویر شیطانی تکیه داشت اما بیشتر حال و هوا ارائه می‌داد تا الهیات، تماماً دود، آینه و ویولن‌های ناآرام.

💡 NAR-aligned leaders have framed electoral contests as struggles between “godly” candidates and those under the sway of “satanic” influence.

رهبران متحد NAR، رقابت‌های انتخاباتی را به عنوان مبارزه‌ای بین نامزدهای «خداترس» و نامزدهای تحت نفوذ «شیطان» ترسیم کرده‌اند.

💡 Moral panics labeled random music satanic when the real issue was teenagers discovering autonomy.

هراس‌های اخلاقی، موسیقی‌های بی‌هدف را شیطانی می‌دانستند، در حالی که مسئله‌ی اصلی، کشف استقلال توسط نوجوانان بود.

💡 A growing chorus of evangelical leaders has taken to calling empathy "sinful," "toxic," and "satanic."

تعداد فزاینده‌ای از رهبران انجیلی، همدلی را «گناهکار»، «سمی» و «شیطانی» خوانده‌اند.

💡 The museum curated medieval depictions of satanic forces to show how fear commissions vivid art.

این موزه تصاویر قرون وسطایی از نیروهای شیطانی را گردآوری کرده است تا نشان دهد چگونه ترس، هنر زنده را خلق می‌کند.