samaʿ

💡 A quiet samaʿ circle ended with tea and soft laughter.

محفل آرام سماع با چای و خنده‌های آرام به پایان رسید.

💡 The practice of samaʿ turns listening into devotion, a discipline of attention rather than spectacle.

سماع، گوش دادن را به عبادت تبدیل می‌کند، انضباطی از توجه به جای نمایش.

💡 In samaʿ, poetry becomes wind that moves the inner leaves.

در سماع، شعر همچون بادی است که برگ‌های درونی را به حرکت در می‌آورد.