Rohingya

💡 Aid organizations working with Rohingya refugees balance immediate shelter with long-term education, knowing futures shrink without classrooms.

سازمان‌های امدادی که با پناهندگان روهینگیا کار می‌کنند، بین سرپناه فوری و آموزش بلندمدت تعادل برقرار می‌کنند، چرا که می‌دانند بدون کلاس‌های درس، آینده برایشان بسیار سخت خواهد بود.

💡 Journalists covering the Rohingya learned to center survivors’ voices, resisting the numbing reduction that turns communities into headlines.

روزنامه‌نگارانی که اخبار روهینگیا را پوشش می‌دهند، یاد گرفتند که صدای بازماندگان را متمرکز کنند و در برابر کاهش بی‌حسی که جوامع را به تیتر اخبار تبدیل می‌کند، مقاومت کنند.

💡 Campaigners have often flagged that the condition of Rohingya in India is precarious.

فعالان اغلب هشدار داده‌اند که وضعیت روهینگیا در هند متزلزل است.

💡 Policy toward the Rohingya exposes regional diplomacy’s limits, where principles collide with borders, boats, and electoral arithmetic.

سیاست در قبال روهینگیا محدودیت‌های دیپلماسی منطقه‌ای را آشکار می‌کند، جایی که اصول با مرزها، قایق‌ها و محاسبات انتخاباتی در تضاد قرار می‌گیرند.

💡 India has a sizeable population of Rohingya refugees, although Bangladesh, where more than a million live, has the biggest number.

هند جمعیت قابل توجهی از پناهندگان روهینگیا دارد، اگرچه بنگلادش، که بیش از یک میلیون نفر در آن زندگی می‌کنند، بیشترین تعداد را دارد.

💡 India does not recognise the Rohingya as refugees but rather, as illegal immigrants under the country's Foreigners Act.

هند روهینگیاها را به عنوان پناهنده نمی‌شناسد، بلکه آنها را طبق قانون اتباع خارجی این کشور، مهاجران غیرقانونی می‌داند.