retcon

💡 And now Dexter: Resurrection, which basically does a retcon on how Dexter: New Blood ended.

و حالا «دکستر: رستاخیز» که اساساً نگاهی اجمالی به پایان «دکستر: خون تازه» دارد.

💡 It could no longer be about just the story, but an attempt to cash in on an identity retroactively, to retcon Dumbledore.

دیگر نمی‌توانست فقط مربوط به داستان باشد، بلکه تلاشی برای بهره‌برداری از یک هویت به صورت گذشته‌نگرانه، برای بازسازی شخصیت دامبلدور بود.

💡 It also smooths out significant canonical wrinkles via retcon, which more devoted Trek observers than I have explained in detail.

همچنین از طریق retcon، چین و چروک‌های متعارف قابل توجهی را برطرف می‌کند، که تعداد ناظران وفادار به Trek از آنچه من به تفصیل توضیح داده‌ام، بیشتر است.

💡 The sequel pulled a bold retcon, rewriting an origin story to serve a better theme.

این دنباله با بازنویسی جسورانه‌ی داستان اصلی، درون‌مایه‌ی بهتری را ارائه داد.

💡 A gentle retcon can rescue a character from choices a different writer made in a different decade.

یک تغییر کوچک می‌تواند یک شخصیت را از انتخاب‌هایی که نویسنده‌ای متفاوت در دهه‌ای متفاوت انجام داده، نجات دهد.

💡 Fans argue whether a clever retcon shows respect for canon or contempt for memory.

طرفداران بحث می‌کنند که آیا یک تغییر هوشمندانه، احترام به اصل داستان را نشان می‌دهد یا تحقیر حافظه را.