rabbinism

💡 We discussed how rabbinism centers obligation and relationship over abstract slogans.

ما در مورد اینکه چگونه خاخام‌ها تعهد و رابطه را بر شعارهای انتزاعی متمرکز می‌کنند، بحث کردیم.

💡 The essay traced rabbinism as practice, not stereotype, highlighting pedagogy and care.

این مقاله، خاخام‌گرایی را به عنوان یک عمل، نه یک کلیشه، دنبال کرد و بر آموزش و مراقبت تأکید ورزید.

💡 Critics used rabbinism loosely, but scholars reclaimed the term with nuance and respect.

منتقدان از اصطلاح خاخامی به طور آزادانه استفاده کردند، اما محققان این اصطلاح را با ظرافت و احترام احیا کردند.

💡 One of the chief centres of Rabbinism was Ṣafed, still a sacred city of the Jews and largely inhabited by members of that faith.

یکی از مراکز اصلی خاخام‌ها، صفد بود که هنوز هم شهری مقدس برای یهودیان محسوب می‌شود و عمدتاً ساکنان آن پیرو این آیین هستند.

💡 He is represented as almost overtaken by death; his loving scholars, as was usual in the days of rabbinism, cluster about him for some worthy word of parting advice.

او در حالی تصویر شده است که گویی مرگ او را فرا گرفته است؛ علمای دوستدارش، همانطور که در روزگار خاخام‌ها معمول بود، برای شنیدن نصیحتی شایسته در وصف او، دورش جمع می‌شوند.