pseudo-event

💡 In an age of feeds, a pseudo event thrives when attention becomes the product and substance the optional accessory.

در عصرِ خوراک‌ها، یک شبه‌رخداد زمانی رونق می‌گیرد که توجه به محصول تبدیل شود و محتوا به لوازم جانبیِ اختیاری.

💡 They were what the historian Daniel Boorstin described in “The Image” as a “pseudo-event,” a manufactured happening given the appearance of importance by media coverage.

آنها چیزی بودند که مورخ دانیل بورستین در کتاب «تصویر» آن را به عنوان یک «شبه رویداد» توصیف کرد، یک اتفاق ساختگی که با پوشش رسانه‌ای، اهمیت ظاهری پیدا کرده است.

💡 Sixty years ago, Daniel J. Boorstin, a historian who became the Librarian of Congress, came up with a term: the "pseudo-event."

شصت سال پیش، دانیل جی. بورستین، مورخی که بعدها کتابدار کتابخانه کنگره شد، اصطلاحی را مطرح کرد: «شبه رویداد».

💡 Critics called the press conference a pseudo event, because nothing changed except the headline’s font size.

منتقدان این کنفرانس مطبوعاتی را یک رویداد ساختگی خواندند، زیرا هیچ چیز به جز اندازه فونت تیتر تغییر نکرد.

💡 The marketing team staged a pseudo event with photogenic backdrops, confident that cameras would conjure news from choreography.

تیم بازاریابی یک رویداد ساختگی با پس‌زمینه‌های فوتوژنیک ترتیب داد، با این اطمینان که دوربین‌ها از روی طراحی رقص، اخبار را ثبت خواهند کرد.

💡 That was when we finally got a glimpse of how this pseudo-event was going to be received by the media.

آن موقع بود که بالاخره توانستیم نگاهی اجمالی به چگونگی واکنش رسانه‌ها به این شبه‌رخداد بیندازیم.