pollera

💡 The pollera swirled like a painted tide, each embroidered panel telling a family story.

گل‌های رنگارنگ مانند موج می‌چرخیدند و هر تکه گلدوزی‌شده، داستانی خانوادگی را روایت می‌کرد.

💡 Dancers wearing a pollera balance poise with joy, lace with rhythm, tradition with personal flair.

رقصندگانی که لباس پولرا پوشیده‌اند، تعادلی توأم با شادی، توری توأم با ریتم، و سنت توأم با ذوق شخصی خود دارند.

💡 Half of the national assembly were women, many of them indigenous, who wore jaguar skins and flowing pollera skirts with newfound pride.

نیمی از مجلس ملی زنان بودند، بسیاری از آنها بومی، که با غروری تازه یافته، پوست جگوار و دامن‌های پولرا (نوعی پارچه پشمی) می‌پوشیدند.

💡 “They’ve been giving orders for 500 years, and now they want to take away our 13 years,” said Herlinda Cruz, a coca grower dressed in a pollera and traditional bowler hat.

هرلیندا کروز، یک کشاورز کوکا که کلاه لبه‌دار و کلاه لبه‌دار سنتی به سر دارد، گفت: «آنها ۵۰۰ سال است که دستور می‌دهند و حالا می‌خواهند ۱۳ سال از ما بگیرند.»

💡 “They will take away my pollera. They will take away my voice,” she added, breaking into tears.

او در حالی که به گریه افتاده بود، افزود: «آنها پولرا (نوعی کلاه لبه‌دار) مرا خواهند گرفت. آنها صدای مرا خواهند گرفت.»

💡 A museum display explained how a pollera is stitched over months, patience woven into beauty.

یک نمایشگاه موزه توضیح می‌داد که چگونه یک پولرا طی ماه‌ها دوخته می‌شود، و صبر و شکیبایی در زیبایی آن تنیده شده است.