picture palace

💡 Two years earlier, that Ninth Street NW picture palace had been renovated, its foyer floored in Pompeian marble, its side walls swathed in damask silk.

دو سال قبل، آن کاخ سینمایی خیابان نهم شمال غربی بازسازی شده بود، سرسرای آن با سنگ مرمر پمپئی کف‌پوش شده بود و دیوارهای جانبی‌اش با ابریشم دمشقی پوشانده شده بود.

💡 The old picture palace still boasts chandeliers and velvet seats, a reminder that movies once dressed for dinner.

این کاخ قدیمی سینما هنوز هم لوسترها و صندلی‌های مخملی خود را به رخ می‌کشد، یادآور زمانی که فیلم‌ها برای شام لباس می‌پوشیدند.

💡 A fundraiser saved the picture palace from apartments, and the first reopened screening felt like a civic holiday.

یک مراسم جمع‌آوری کمک‌های مالی، کاخ سینما را از آپارتمان‌ها نجات داد و اولین اکران بازگشایی‌شده مانند یک تعطیلات مدنی بود.

💡 The picture palace in the center of Thailand’s capital, the city’s last standalone big-screen cinema, on Sunday screened its final offering.

کاخ سینما در مرکز پایتخت تایلند، آخرین سینمای مستقل با پرده بزرگ این شهر، روز یکشنبه آخرین فیلم خود را به نمایش گذاشت.

💡 Touring a picture palace backstage reveals catwalks, pulleys, and an army of secret doors.

گشت و گذار در پشت صحنه یک کاخ سینما، راه‌های باریک، قرقره‌ها و انبوهی از درهای مخفی را آشکار می‌کند.

💡 “Motion picture palaces were hurt by television, theatre was hurt by talking pictures, Vaudeville was murdered by talking pictures. And now cinema is being hurt by streaming and Netflix,” he said.

او گفت: «کاخ‌های سینما از تلویزیون آسیب دیدند، تئاتر از فیلم‌های ناطق آسیب دید، وودویل توسط فیلم‌های ناطق به قتل رسید. و حالا سینما از پخش آنلاین و نتفلیکس آسیب می‌بیند.»