oystering

💡 She grew up oystering with her father, learning to read tides, sandbars, and the subtle etiquette of crowded flats.

او با ماهیگیری صدفی نزد پدرش بزرگ شد و خواندن جزر و مد، امواج شنی و آداب معاشرت ظریف در آپارتمان‌های شلوغ را آموخت.

💡 He made a living through clamming and oystering but also ran a small business called “Better Tree Service.”

او از طریق صید صدف و صدف‌داران امرار معاش می‌کرد، اما در عین حال کسب و کار کوچکی به نام «خدمات بهتر درختان» را نیز اداره می‌کرد.

💡 Visiting Suwannee, kids learn about being on the water and where food comes from by fishing, crabbing and oystering.

بچه‌ها با بازدید از سوانی، با ماهیگیری، صید خرچنگ و صدف، درباره بودن روی آب و اینکه غذا از کجا می‌آید، یاد می‌گیرند.

💡 Mould has served since his 20s on state advisory committees that help craft rules for oystering and crabbing.

مولد از دهه بیست زندگی خود در کمیته‌های مشورتی ایالتی که به تدوین قوانین مربوط به صید صدف و خرچنگ کمک می‌کنند، خدمت کرده است.

💡 Regulations shape oystering carefully, balancing livelihoods with habitat health so reefs survive storms and appetites.

مقررات، صید صدف را با دقت شکل می‌دهند و معیشت را با سلامت زیستگاه متعادل می‌کنند تا صخره‌ها از طوفان‌ها و اشتها جان سالم به در ببرند.

💡 Winter oystering starts before dawn, when skiffs slide over ink-black water and breath hangs in lantern halos.

صید صدف زمستانی قبل از سپیده دم شروع می‌شود، زمانی که قایق‌ها روی آب سیاه جوهر مانند سر می‌خورند و نفس در هاله‌های فانوس معلق است.