Nagari

💡 I grant it is a little dangerous, but not so bad as walking along a shelf in the Nagari pass, with a Belooch behind every stone, taking aim at one with his long matchlock.”

قبول دارم که کمی خطرناک است، اما نه به بدیِ راه رفتن در امتداد طاقچه‌ای در گذرگاه ناگاری، در حالی که پشت هر سنگ یک بلوچ با تفنگ بلند کبریتش به یکی از آنها نشانه گرفته است.

💡 The typographer adjusted Nagari ligatures delicately, preventing collisions that distract more than they decorate.

حروف‌چین با ظرافت لیگاتورهای ناگاری را تنظیم کرد و از برخوردهایی که بیشتر حواس را پرت می‌کنند تا اینکه آنها را تزئین کنند، جلوگیری کرد.

💡 The usual character employed for writing Bihari is that known as Kaithī, a cursive form of the well-known Nagari character of Upper India.

معمولاً برای نوشتن بیهاری از خطی به نام کایتی استفاده می‌شود که شکلی پیوسته از خط ناگاری معروف هند علیا است.

💡 They are written in the Nagari alphabet and record various pious foundations.

آنها با الفبای ناگاری نوشته شده‌اند و مبانی مختلف پرهیزگاری را ثبت می‌کنند.

💡 A few paces beyond lay a small book; it was the sacred book of the Faringis printed in Nagari, and on the first leaf, which was held down by a stone, was writing in English.

چند قدم آن طرف‌تر، کتاب کوچکی افتاده بود؛ کتاب مقدس فرنگی‌ها بود که به زبان ناگاری چاپ شده بود و روی اولین برگ آن که با سنگی نگه داشته شده بود، به انگلیسی نوشته شده بود.

💡 Students practiced writing in Nagari, discovering how muscle memory shapes language one graceful curve at a time.

دانش‌آموزان نوشتن را به زبان ناگاری تمرین کردند و کشف کردند که چگونه حافظه عضلانی، زبان را با انحناهای زیبا و دلنشین، یکی پس از دیگری شکل می‌دهد.