Mermaid Tavern

💡 Writers imagined the Mermaid Tavern buzzing with wit, where Shakespeare traded barbs and sonnets over strong ale.

نویسندگان، میخانه‌ی پری دریایی را پر از شوخ‌طبعی تصور می‌کردند، جایی که شکسپیر به جای آبجوی قوی، طعنه و غزل رد و بدل می‌کرد.

💡 Suppose, for instance, that you were to go into the tap-room of the Mermaid Tavern some winter evening during the reign of the, so to speak, Good Queen Bess.

برای مثال، فرض کنید قرار است در یک شب زمستانی، در دوران سلطنت ملکه بسِ به اصطلاح خوب، به میخانه‌ی پری دریایی بروید.

💡 A pub themed after the Mermaid Tavern hosted lively readings, blending scholarship with laughter.

یک میخانه با تم میخانه پری دریایی، میزبان جلسات کتابخوانی پر جنب و جوشی بود که دانش و خنده را با هم ترکیب می‌کرد.

💡 Shakespeare and Bacon and Raleigh met in the Mermaid Tavern for the purpose of turning out a few yards of Elizabethan blank verse in the post-Tennysonian style of Mr. Alfred Noyes.

شکسپیر، بیکن و رالی در میخانه‌ی پری دریایی ملاقات کردند تا چند متر شعر سپید الیزابتی به سبک پساتنیسونی آقای آلفرد نویز بنویسند.