mean-tone tuning

💡 The ensemble tried mean tone tuning for early music, relishing sweet thirds while navigating wolf intervals that made certain keys feel dangerous.

این گروه برای موسیقی اولیه، کوک ملایمی را امتحان کرد و از فاصله‌های سوم شیرین لذت برد، در حالی که فواصل ولف را که باعث می‌شد برخی از گام‌ها خطرناک به نظر برسند، مرور می‌کرد.

💡 These smaller intervals all work out well in mean-tone tuning, but the result is a fifth that is noticeably smaller than a pure fifth.

این فواصل کوچک‌تر همگی در کوک با نت متوسط خوب عمل می‌کنند، اما نتیجه، فاصله پنجمی است که به طور قابل توجهی کوچک‌تر از فاصله پنجم خالص است.

💡 With mean tone tuning, the harpsichord shimmered differently, and singers adjusted instinctively, discovering hues modern equal temperament flattens.

با کوک متوسط صدا، هارپسیکورد به طور متفاوتی می‌درخشید و خوانندگان به طور غریزی خود را وفق می‌دادند و رنگ‌هایی را کشف می‌کردند که با اعتدال یکسان امروزی، همگن می‌شوند.

💡 So mean-tone tuning was very popular in Europe in the 16th through 18th centuries.

بنابراین کوک با تُن متوسط در قرن‌های ۱۶ تا ۱۸ در اروپا بسیار رایج بود.

💡 So even while mean-tone tuning was enjoying great popularity, some composers and musicians were searching for other solutions.

بنابراین، حتی در حالی که کوک با تُن متوسط از محبوبیت زیادی برخوردار بود، برخی آهنگسازان و نوازندگان در جستجوی راه‌حل‌های دیگری بودند.