Lodi

💡 Here I am, the farmer boy thinking about Lodi, and he’s the downtown guy talking about drugs.

من اینجام، پسرک کشاورز که به لودی فکر می‌کنه، و اون یارو وسط شهره که داره در مورد مواد مخدر حرف می‌زنه.

💡 I got to know all these towns like Dixon and Davis, and I heard my parents talk about Lodi.

من با تمام این شهرها مثل دیکسون و دیویس آشنا شدم، و حرف‌های پدر و مادرم را در مورد لودی شنیدم.

💡 We detoured through Lodi for zinfandel and a sunset that turned vineyards into velvet geometry.

ما از لودی به سمت زینفاندل و غروب خورشید که تاکستان‌ها را به هندسه مخملی تبدیل می‌کرد، تغییر مسیر دادیم.

💡 When he got done with his set, I went over and asked the gentleman, “What was that song you were doing? Was it called ‘Lodi’?”

وقتی کارش با اجرا تمام شد، رفتم و از آن آقا پرسیدم: «آن آهنگی که داشتی می‌خواندی چه بود؟ اسمت «لودی» بود؟»

💡 A train delay in Lodi became a picnic, proof that snacks can redeem timetables.

تأخیر قطار در لودی تبدیل به یک پیک‌نیک شد، اثباتی بر اینکه خوراکی‌ها می‌توانند جدول زمانی را جبران کنند.

💡 The history museum in Lodi balanced Gold Rush bravado with stories of ordinary hands.

موزه تاریخ لودی، جسارت و شجاعت جویندگان طلا را با داستان‌هایی از دست‌های معمولی متعادل کرد.