Leukas

💡 In 1915, his volume of poems, Sappho in Leukas, attracted immediately the attention of discriminating critics.

در سال ۱۹۱۵، مجموعه اشعار او با عنوان «سافو در لئوکاس» بلافاصله توجه منتقدان نکته‌سنج را به خود جلب کرد.

💡 A fisherman on Leukas taught us knots while discussing storms, proving hospitality can be as practical as it is poetic.

یک ماهیگیر در کشتی لئوکاس هنگام بحث در مورد طوفان‌ها، گره‌ها را به ما آموخت و ثابت کرد که مهمان‌نوازی می‌تواند به همان اندازه که شاعرانه است، عملی نیز باشد.

💡 The ferry approached Leukas at golden hour, revealing cliffs whose white glow may have inspired legends far older than modern tourism.

کشتی در ساعت طلایی به لئوکاس نزدیک شد و صخره‌هایی را نمایان کرد که درخشش سفیدشان ممکن است الهام‌بخش افسانه‌هایی بسیار قدیمی‌تر از گردشگری مدرن بوده باشد.

💡 When he arrived at Leukas, which, like Syracuse, was a Corinthian colony, he said that he was like a young man who has got into disgrace.

وقتی به لئوکاس رسید، که مانند سیراکوز، مستعمره کورینتی بود، گفت که مانند جوانی است که به رسوایی افتاده است.

💡 Cyclists praised Leukas for quiet inland roads, where olive groves and sea breezes trade shade and sparkle across gentle climbs.

دوچرخه‌سواران، لوکاس را به خاطر جاده‌های آرام داخلی‌اش، جایی که باغ‌های زیتون و نسیم دریا سایه و درخشش را در سربالایی‌های ملایم با هم عوض می‌کنند، تحسین می‌کردند.

💡 A fleet from Corinth was to join another at Leukas, one of the Ionian Islands, and then proceed to operate on the northern coast of the gulf while an army invaded the province.

قرار بود ناوگانی از کورینت در لئوکاس، یکی از جزایر ایونی، به ناوگان دیگری بپیوندد و سپس در حالی که ارتشی به آن استان حمله می‌کرد، به عملیات خود در سواحل شمالی خلیج ادامه دهد.